Ένας έμπορος από την Βενετία

   Διαβάζοντας το έργο του Σαίξπυρ αναρωτήθηκα κάποια πράγματα. Πως πραγματικά είναι οι σχέσεις των ανθρώπων στον φαντασιακό αυτόν χώρο και πώς στον πραγματικό. Ωραιοποιημένες σχέσεις μοτίβα και καρικατούρες... όμως οι άνθρωποι τόσο ελειπείς και ανεπαρκείς... Οι άνθρωποι του Ευριπίδη που αγγίζουν το ρεαλιστικό στοιχείο που διαφέρουν στις στιγμές έχουν χαθεί... Αυτή είναι η εικόνα του ανθρώπου που βλέπω απτον έμπορο της Βενετίας... Μια ζωγραφιά ημιτελής φύσεως ,ένα βλέμα χαμένο στο κενό μια κωμωδία ,δράμα... Δεν ξέρω...Οι μελαγχολικές πινελιές του μυαλού μου τσαλαβουτούν στον καμβά και βρέχουν τα αποτελέσματα της απόπειράς μου.... Σαίξπυρ είσαι πράγματι εσύ αυτός που γεννά τέτοια αναστάτωση στον ήδη ταραχώδη κόσμο ή μήπως το έναυσμα μιας απόπειρας σκέψης επάνω στον εφησυχασμό?